กระบือเพลิง

พูดถึงการ์ตูน ผมเชื่อว่าหลาย ๆ คนชอบอ่านการ์ตูน
ถึงจะมีอีกหลายคนคิดว่าอ่านการ์ตูนเสียเวลา ดูละครหลังข่าวมันส์กว่า อันนี้เราก็ไม่ก้าวก่ายกัน.....

วันนี้ผมอยากจะชวนคนที่ชอบอ่านการ์ตูน มาอ่านอะไรฮา ๆ เจ็บ ๆ คัน ๆ กันซักหน่อย
กับเรื่องนี้ Pearls Before Swine ไม่กล้ารับประกันหรอก แต่หวังว่าหลายคนจะถูกใจ



Pearls Before Swine เป็นการ์ตูนช่องอเมริกัน(comic strip)
เขียนโดย สเตฟาน พาสติส(stephan pastis)
ซึ่งก่อนจะมีผลงานนี้ เขาเคยเป็นนักกฏหมาย ที่ซานฟรานซิสโก แคลริฟอร์เนียมาก่อน

ส่วนด้วยเหตุผล กลใด ทำไมนักกฏหมายถึงมาเขียนการ์ตูนได้
แนะนำให้คนที่อยากรู้ไปอ่านเอาจากวิกิพีเดีย ตามลิงค์ด้านล่างกันเอาเอง
เพราะภาษาอังกฤษกระผมก็ไม่ได้แข็งแรงอะไรนัก กลัวจะมั่วข้อมูลไปเปล่า ๆ

ขอพูดถึงตัวการ์ตูนเลยดีกว่า

วินาทีแรกที่ผมได้สัมผัสการ์ตูนเรื่องนี้ที่บอร์ดพันทิพย์ โดยมีคุณ runtboy ได้ใจดีแปลไว้ให้ได้อ่านกัน
ก็รู้สึกกระทบกระเทือนใจเป็นอย่างแรง และหลังจากอ่านจนหมด(กระทู้) ผมก็ถอนตัวถอนใจไม่ขึ้นซะแล้ว



ด้วยภาพที่ดูน่ารักสบายตา และสไตล์การเล่นมุขที่พร้อมจะหักหลังคนอ่าน
เหน็บแนมคนรอบข้างอย่างเจ็บแสบ และ......ถ้าคุณเห็นตัวการ์ตูนตัวไหน
"ตัวนี้น่ารักจังเลย จะมีบทบาทอะไรน่ารัก ๆ บ้างนะ" ขอบอกว่าคุณคิดผิด

ตัวการ์ตูนแต่ละตัว มีนิสัยที่ชัดเจน และหลายตัว(หรือจะบอกว่าส่วนใหญ่) นั้น
มีการกระทำที่ค่อนข้างขัดกับลักษณะภายนอกอย่างสิ้นเชิง ยกตัวอย่างเช่น...
แร็ต : หนูซึ่งมีความคิดกว้างไกล รักสบาย และฉลาดแกมโกงอย่างยอดเยี่ยม
พิก : หมูเพื่อนซี้ของแร็ต ชอบการกิน มองโลกในแง่ดี และไม่ฉลาดเท่าไหร่นัก
กลุ่มจระเข้ : กับการวางแผนที่จะกินเพื่อนบ้านอย่างม้าลายซึ่งยังไม่เคยสำเร็จเลยซักครั้ง
โก๊ต : แพะที่น่าจะปกติที่สุดในเรื่อง
คนเขียน : การ์ตูนเรื่องนี้คนเขียนใส่ตัวเองเข้ามาในเรื่องด้วย (มักจะโดนแร็ตแขวะใส่ตลอดที่)
นอกจากนี้ยังมี ซีบร้า(เพื่อนบ้านจระเข้) สนั่ฟเฟิ่ล(แมวผู้น่ารัก??) การ์ดเป็ด(ผู้เชี่ยวชาญการสงคราม)
และอื่น ๆ อีกหลายต่อหลายตัวเลยทีเดียว

อย่างไรก็ดี ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างการ์ตูน ที่จะเอามาให้ดูกันซักเล็กน้อย
(แน่นอนว่าบทแปลเป็นของคุณ runtboy บอร์ดพันทิพย์ เพราะ ให้ผมแปลเองคงจะรู้เรื่องกันอยู่หรอก)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

แร็ต: เมอร์รี่ คริสต์มาส พิก ฉันไม่ได้ซื้ออะไรให้แต่ฉันคงให้ไอ้นี่นายได้
...
พิก: โอ้ว้าวเจ้าเพื่อนยาก นั่นมีความหมายกับฉันมากกว่าทุกสิ่งเลยล่ะ ฉันมีบัตรของขวัญให้นาย นี่ อยู่ใน...
พิก: ขอ'เป๋าตังค์คืนได้มะ
แร็ต: ชิ  


-----------------------------------------------------------------------------------------------------

แร็ต: ผีเสื้อเวรนี่มาทำอะไรในบ้านเรา
พิก: มันบินมาในนี้ตั้งกะเมื่อวานแล้ว มีผีเสื้อบินมาในบ้านน่าจะเป็นลางดีนะ
แร็ต: ใครสนฟะ ฉันไม่อยากให้ผีเสื้อเวรนี่บินเข้าออกในบ้านฉันหรอก เรามีของมีค่านะ
พิก: ฮ่าๆๆๆ นี่ผีเสื้อนะ ไม่ใช่พวกโรคจิตชอบขโมยของ


-----------------------------------------------------------------------------------------------------

แร็ต: พวก...ไอพอด..ฉัน..หายไปแล้ว แทบจะฉุนระเบิดแล้วเนี่ย ถ้าเป็นฝีมือของผีเสื้องี่เง่าที่นายปล่อยเข้าบ้านตัวนั้นล่ะก็-
พิก: โอ๋ นายคงหาไม่เจอเองมั้ง เดี๋ยวก็โผล่แหละ ไปดูทีวีแล้วใจเย็นๆเหอะ
แร็ต: ก็ได้ ดูเสร็จแล้วไอพอดเวรต้องโผล่มาให้เห็นนะ


-----------------------------------------------------------------------------------------------------

แลร์รี่: ...ถ้าฟลอยด์จู่โจมทางนี้แล้วบ๊อบมาทางนี้...
แพ็ตตี้: ทำอะไรอยู่น่ะแลร์รี่
แลร์รี่: อย่ากวนได้มะ ยัยแก่ นี่แผนสำคัญนะ โง่รึป่าว
แพ็ตตี้: โอออออ งั้นนี่ประชุมวางกลยุทธ์กันอยู่เหรอ
แลร์รี่: เชื่อมั้ยล่ะฟลอยด์ ฉันต้องทนเจอแบบนี้ทุกวัน
แพ็ตตี้: ขอทีเถอะแลร์รี่ คุณจับอะไรไม่ได้มา 3 ปีแล้วนะ
แลร์รี่: ก็ได้ ยัยปากมาก อยากรู้ใช่มะ บอกก็ได้ ชาวไร่ตรงสุดถนนซื้อไก่มา ตัวสีดำและฉลาด และเราจะฆ่ามัน
แพ็ตตี้: นั่นเค้าเรียกกังหันชี้ทางลม กินได้ที่ไหน
...
แลร์รี่: ต้องเปลี่ยนแผนเลย


-----------------------------------------------------------------------------------------------------

แลร์รี่: พระเจ้า ผมชื่อแลร์รี่
แลร์รี่: เพื่อนบ้านผมมันงี่เง่าครับ โปรดฆ่าเขาที แล้วผมจะรักพระองค์ตลอดไป
...
แลร์รี่: พระพุทธเจ้า ผมชื่อแลร์รี่


-----------------------------------------------------------------------------------------------------

ก็หวังว่าจะชอบกันนะครับ
อนึ่งการ์ตูนเรื่องนี้ ผมก็ไม่แน่ใจว่าหาอ่านกันได้ที่ไหน อาจจะตามเว็ปไซต์ ซึ่งคงต้องรบกวนค้นกันเอาเอง
แต่ตัวผมก็อาศัยอ่านเอากระทู้คุณ runtboy ที่พันทิพย์นั่นแหละ แหะๆๆ

เพิ่มเติม คุณ runtboy แนะนำลิงค์สำหรับอ่านตอนเก่า ๆ มาให้ล่ะ (แน่นอนว่าเป็นภาษาอังกฤษ )
http://comics.com/pearls_before_swine

ขอขอบคุณ
Stephan Pastis ที่สร้างผลงานการ์ตูนเรื่องนี้ขึ้นมาบนโลกนี้
คุณ runtboy บอร์ดพันทิพย์ห้องเฉลิมไทยที่ทำให้ผมมารู้จักเพิลส์ และแปลมาให้อ่านกัน

http://en.wikipedia.org/wiki/Pearls_Before_Swine_(comic_strip)
สำหรับข้อมูล(แต่ผมอ่านไม่ออกอ่ะ)
http://www.google.com สำหรับภาพประกอบ

edit @ 6 Dec 2008 17:16:46 by กระบือเพลิง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว.....
ณ หมู่บ้านหนึ่งในดินแดนไกลโพ้น ผู้คนต่างอยู่กันอย่างสงบสุข จนกระทั่งเกิดเรื่องขึ้นมาจนได้...

[บ้านของผู้ใหญ่บ้าน]
ลูกน้อง : "ผู้ใหญ่บ้าน ๆ เกิดเรื่องแล้วครับ! มีผู้หญิง 2 คนมาขอร้องเรียน!"
ผู้ใหญ่บ้าน : "อะไรกัน ๆ เดี๋ยวฉันขออัพบล้อคก่อนนะ แหม่ จะพิมพ์อะไรตะกี้ลืมเลย วู้ว"
ลูกน้อง : "มาก่อนเถอะ! อัพไปก็ไม่มีคนอ่านอยู่แล้ว!"
ผู้ใหญ่บ้าน : "เฮ้ย! ปากเสีย! เดี๋ยวปั๊ดสั่งขังซะนี่"

[หน้าบ้าน]
ผู้ใหญ่เดินบ่นกระปอดกระแปดออกมา พบผู้หญิง 2 คนเถียงกันอย่างเอาเป็นเอาตายข้างต้นมะม่วง
ข้าง ๆ มีเด็กเล็ก 1 คนนั่งหน้าเซ็ง รอบ ๆ มีชาวบ้านมุงเชียร์อยู่หลายชีวิต

ผู้หญิง1 : "ลูกชั้นย่ะ!"
ผู้หญิง2 : "ลูกช๊านนนนน!!!!!"
ชาวบ้าน : "เฮฮฮฮฮ!!!!!"
ผู้ใหญ่บ้าน : "เฮ้ย หยุด!! เชียร์ยังกะเชียร์มวย แล้วเกิดอะไรขึ้น พวกเธอ 2 คนเหรอที่มีเรื่องร้องเรียน"
ลูกน้อง : "ใช่ครับผู้ใหญ่ ผู้หญิง 2 คนต่างบอกว่าเป็นแม่ของเด็กคนนี้"
ผู้ใหญ่บ้าน : "งั้นรึ ๆ ว่าแต่ตะกี้ชั้นถามผู้หญิง 2 คนนี้นะ อย่าใส่เกือกสิเอ็ง"
ลูกน้อง : "..............."

ผู้ใหญ่บ้าน : "ไหนเธอลองบอกมาซิว่ามันเกิดอะไรขึ้น"
ผู้หญิง1 : "ยัยคนนี้มาอ้างว่าเป็นแม่ของลูกดิฉัน หนอย..เห็นว่าพ่อสามีของดิฉันทิ้งมรดกไว้ให้หลาน
จำนวนมาก เลยจะมาแอบอ้างเอาง่าย ๆ เลยล่ะสิ"
ผู้หญิง2 : "อะไรกัน! เธอนั่นแหละ หน้ามืดตามัว หวังเงินถึงกับมาอ้างว่าเป็นแม่ของลูกชั้น!"
ผู้หญิง1, 2 : "@##$$@$%@#@#"
ชาวบ้าน : "เฮฮฮฮฮ!!!!!"
ผู้ใหญ่บ้าน : "เฮ้ย! หยุดๆๆๆ แล้วพ่อกับปู่ของเด็กล่ะ ญาติคนอื่น ๆ ล่ะ"
ผู้หญิง2 : "สามีและพ่อสามีดิฉันเสียไปแล้วค่ะ"
ผู้หญิง1 : "ดิฉันเหลือแค่ลูกคนเดียวเท่านั้น เหลือกันแค่ 2คนแม่ลูกเท่านั้น...ฮือ..."
ชาวบ้าน : "เฮฮฮฮฮ!!!!!"
ผู้ใหญ่บ้าน : "ยัง!!"

ผู้ใหญ่บ้าน : "อืมมมม... พวกเธอ 2 คนรักลูกมั้ย?"
ผู้หญิง1, 2 : "รักค่ะ!"
ผู้ใหญ่บ้าน : "เอาล่ะ ฉันคิดวิธีดี ๆ ได้แล้ว วิธีนี้ใครที่รักลูกมากกว่า ก็คือแม่เด็กนั่นแหละ"
ลูกน้อง : "ทำยังไงครับผู้ใหญ่!"
ผู้ใหญ่บ้าน : "ยุ่งจริง ๆ เลย ไม่รู้ซักเรื่องได้มะ"
ลูกน้อง : "..............."
ผู้ใหญ่บ้าน : "ล้อเล่นน่ะ...เอาล่ะ ง่าย ๆ เลยให้เธอ 2 คนจับแขนลูกคนละข้างนะ แล้วก็ดึง
ใครดึงจนลูกมาอยู่กับตัวได้ คนนั้นแหละแม่เด็กแน่นอนเพราะความรักคือพลัง"
เด็ก : "!!!!!!!!!"

ทันใดนั้น หญิงทั้ง 2 คนก็วิ่งไปจับแขนเด็กน้อยคนละข้าง
ผู้ใหญ่บ้าน : "เอ้า.....ดึงงงงง"
ผู้หญิง1, 2 : "ฮึ้บ!!"
ชาวบ้าน : "เฮฮฮฮฮ!!!!!"
เด็ก : "จ๊ากกกกกกกก!!!!!!!!!"
.
.
.
.
.
ผมขอเว้น ไม่เขียนตอนจบของนิทานเรื่องนี้ไว้แล้วกัน

หลาย ๆ คนคงเคยได้อ่านโครงเรื่องแบบนี้กันมาก่อนแล้ว ผมเองก็เหมือนกันได้อ่านมาแล้วก็นำมาบอกต่อ
ต้นฉบับจริง ๆ นั้น ถ้าหากหญิงคนไหนยอมปล่อยมือ เพราะไม่อยากให้ลูกเจ็บ นั่นแหละคือแม่ตัวจริง
แม่ที่มีความรักต่อลูกอย่างเต็มเปี่ยม เต็มหัวใจ ไม่ใช่อ้างว่ารักลูกแต่จริง ๆ แล้วทำเพื่อตัวเอง

เหตุการณ์หลาย ๆ อย่าง สถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้ต่างมีคนบอกว่าทำไปเพื่อความรัก เพื่อความถูกต้อง
รักจริง ๆ หรือ?? ถ้ารักจริง ๆ ทำไมต่างฝ่ายต่างดึงกันขนาดนี้ ดึงเพื่อให้ได้มาอยู่ฝั่งตัวเอง

ผมจะรอดูว่าเด็กคนนี้จะถูกดึงจนขาด 2 ท่อนหรือไม่.....
ชาวบ้านที่มุงอยู่จะช่วยเด็กมั้ย.....

ผมจะรอดู.....

ปล. อ้อ ต้นฉบับเป็นนิทานชาดก "มโหสถชาดก" นี่เอง ขอบคุณคุณ OH-O ! ! มากครับ

edit @ 1 Dec 2008 17:08:50 by กระบือเพลิง